Іван Шамякін
23 верасня1990Іван Шамякінзанатаваў у дзённіку:
«Камсамолка» i «Літгазета» апублікавалі вялікі артыкул A.Салжаніцына «Как нам обустроить Россию». Чалавек, які сядзіць у Штатах за высокім плотам з электроннай аховай, лезе ў «отцы нации» (не адной), у прарокі. Ёсць, канешне, цікавыя думкі — не дурны чалавек. Але калі ён раіць, як нам разваліць Саюз, дык нашы хатнія «прарокі» без яго гэта паспяхова робяць, смешныя яго падказкі: аддзяліць 12 рэспублік, утрымаць Украіну (ох, выдадуць яму ўкраінскія нацыяналісты!), Беларусь, Казахстан. Вярнуць земствы, земскі сабор. Адным словам, назад, да сярэднявечча! Быццам i не было шматвекавой гісторыі барацьбы народаў ca сваімі эксплуататарамі, гісторыі савецкай дзяржавы. Чакаў, што Салжаніцын i цара прапануе. Не, хапіла розуму: ён за моцную прэзідэнцкую ўладу. Падыгрывае Ісаіч не столькі, можа, прэзідэнту, колькі «сильным мира сего», хто падтрымлівае цяперашняга нашага прэзідэнта. На мяне артыкул зрабіў цяжкае ўражанне.Гэта вельмі выразна падкрэсліла другая публікацыя ў той жа «Комсомольской правде» — артыкула яшчэ аднаго дысідэнта, яшчэ аднаго выгнанага i рэабілітаванага — Аляксандра Зіноўева «Я хочу рассказать вам о Западе». Проста, даверліва. Адразу відаць, што гэты не сядзеў у ФРГ за высокім плотам, зашораны паталагічным антысаветызмам. Гэтага выслалі за крытыку нашай сістэмы. Але i на той «заходні рай» ён глянуў крытычна, як сур'ёзны вучоны, эканаміст, палітык. «На место старой идеологической лжи относительно Запада как средоточия зол пришла новая идеологическая ложь, в которой Запад выглядит уже как средоточие добродетелей и как образец дляподражания».Цалкам
Гісторыя Францыска Скарыны
Гісторыя Францыска Скарыны
Уявіце: Мікола Гусоўскі скончвае штодзённую працу над «Песняй пра зубра» і ідзе зірнуць на галоўную навінку ў свеце мастацтва — «Сіксцінскую Мадонну» Рафаэля, а Францыск Скарына перакладае «Псалтыр» пад гук малатка Марціна Лютэра і адпраўляецца праводзіць караблі Фернана Магелана. У адным з сусветаў усё гэта магло адбыцца, бо ўсе гэтыя людзі жылі ў адзін час! 6 жніўня 1517 года Францыск Скарына друкуе кнігу «Псалтыр» ва ўласным перакладзе. Гэта адначасова і бунт, і прарыў, і поўнае замацаванне Рэнесансу на Беларусі. Беларусы аднымі з першых у свеце маюць пераклад галоўнай еўрапейскай кнігі — Бібліі. У гэты ж час у Еўропе пачынаецца Рэфармацыя, канкістадоры высаджваюцца ў Мексіцы, маскоўскія войскі бяруць у аблогу Полацк, а Фернан Магелан распачынае кругасветнае падарожжа. У нашым новым матэрыяле — таймлайн жыцця Францыска Скарыны і найважнейшыя падзеі, якія адбываюцца ў сусветнай гісторыі ў той жа час.
Чытаць артыкул
Быць шафёрам любата, яшчэ лепш – пілотам. А літаратарам?
Быць шафёрам любата, яшчэ лепш – пілотам. А літаратарам?
Як стаць пісьменніцай ці пісьменнікам? Нават калі атрымаецца адвучыцца ў літаратурным інстытуце або скончыць курс па creative writing, куды пасля  дасылаць сваё рэзюмэ? Дзе літаратарам узяць добры, стабільны прыбытак, соцпакет і пуцёўку ў санаторый? Розныя гістарычныя ўмовы давалі розныя адказы на гэтае пытанне, і літаратурнае рамяство то падпарадкоўвалася законам рынку, то цалкам трапляла пад кантроль дзяржавы, а то і спрабавала ўседзець на абодвух крэслах, ці, хутчэй, недзе ў загадкавай прасторы паміж імі. Класічныя «нармальныя» заняткі для пісьменніка, якія і ў працоўную кніжку запісаць не сорамна, – рэдактарская праца, пераклады, настаўніцтва. Але нярэдка здаралася (і ўсё яшчэ здараецца) так, што жыццё робіць нечаканы паварот і апроч пяра або клавіятуры пісьменніцкім рукам даводзіцца брацца за іншыя прылады працы. Мы сабралі для вас некалькі літаратурных біяграфій, якія паказваюць, што ў рэшце рэшт магчыма ўсё.
Лізавета Вундэрвальд
Чытаць артыкул
Максім Гарэцкі: як пісаць з эпіцэнтру шалёных падзей
Максім Гарэцкі: як пісаць з эпіцэнтру шалёных падзей
Максім Гарэцкі першым сваім зборнікам распачынае беларускую інтэлектуальную прозу, і робіць гэта адразу добра. Міжвольны салдат Першай сусветнай вайны, ён першы ў свеце, хто наўпрост з акопаў напіша пра яе брыдкасць і бессэнсоўнасць: Рэмарк, Барбюс і Хэмінгуэй зробяць гэта крыху пазней. Таксама менавіта Гарэцкі стагоддзе таму заўважыў і сказаў, што ў беларусаў дзве душы і што падваенне асобы зрывае нам дах, і задаў анталагічнае пытанне «адкуль усё і што яно». У гэтым падкасце выкладчыца Марына Казлоўская і паэтка Дар'я Бялькевіч размаўляюць пра творы Макісма Гарэцкага, рацыянальнае і іррацыянальнае, дысацыятыўны разлад асобы, паганства, кіно і вялікі выбух. У падкасце гучыць песня беларускага гурта Серебряная свадьба «Пищевая цепочка».
Дар'я БялькевічМарына Казлоўская
Слухаць падкаст