Іван Шамякін
30 мая1991Іван Шамякінзанатаваў у дзённіку:
Нельга кінуць Машэраву папрок, што яму бракавала прынцыповасці. I аднак... Час i сістэма, іерархія вымушалі i яго ісці на «сделку с совестью».Брэжнеў праявіў абразлівую непавагу да Беларусі, калі чатыры гады не ўручаў Мінску Зорку Героя. I паўгода не ўручаў Зорку Героя Сацыялістычнай Працы Машэраву, хоць узнагародзіць вымушаны быў, бо залішне навешаў зорак сабе.Нарэшце Генсек ашчаслівіў мінчан.Раніцою сустракалі поезд на вакзале. Лета. Цяплынь. Настрой узнёслы. Члены ЦК, міністры «травили» анекдоты. Я назіраў за Машэравым i заўважыў, што ён нервуецца. Не дзіўна: ён гаспадар i яму належыць прыняць самага высокага госця.Спытаў у сваіх, што ў нас размяшчаецца ў новым шматпавярховым будынку насупраць абсерваторыі.«Інстытут».«Ведаю, што інстытут. Але які? Як ён называецца?»Ніхто з членаў бюро не мог назваць, як называецца ўстанова.Машэраў узлаваўся. Паклікаў гарадскіх кіраўнікоў, якія стаялі воддаль. Але i яны блыталіся, i гэта яшчэ больш раздражняла Пятра Міронавіча. Яны гаварылі ледзьве не шэптам, з аглядкай: інстытут закрыты — ці няма побач шпіёнаў? A між тым я, грэшны, ведаў, як называецца гэты інстытут. Але мяне забаўляла няведанне кіраўнікоў, i я маўчаў, я знаў, што не даруюць яны мне, калі я «вытру нос» ім. A Машэраў рэаліст. На поўны голас:«Здорава мы кіруем! Нікулкін, як называецца інстытут, які ахоўваюць твае хлопцы?»Але i старшыня КДБ не знаў.(Неяк у Маскве, гуляючы ў Георгіеўскай зале, Нікулкін расказваў мне сваю біяграфію i не мог успомніць рэспублікі, у якой працаваў.«Там, за Волгай...» Я падказваў: «Марыйская, Мардоўская... Татарская... Башкірская...» «Во, Башкірская»,— успомніў праніклівы разведчык).Машэраў сярдзіта высмеяў памочнікаў: «Дакіраваліся, што не знаем, чым кіруем. Давайце выйдзем на плошчу да людзей, i яны глядзі што хорам назавуць гэты інстытут».Цалкам
Гісторыя Францыска Скарыны
Гісторыя Францыска Скарыны
Уявіце: Мікола Гусоўскі скончвае штодзённую працу над «Песняй пра зубра» і ідзе зірнуць на галоўную навінку ў свеце мастацтва — «Сіксцінскую Мадонну» Рафаэля, а Францыск Скарына перакладае «Псалтыр» пад гук малатка Марціна Лютэра і адпраўляецца праводзіць караблі Фернана Магелана. У адным з сусветаў усё гэта магло адбыцца, бо ўсе гэтыя людзі жылі ў адзін час! 6 жніўня 1517 года Францыск Скарына друкуе кнігу «Псалтыр» ва ўласным перакладзе. Гэта адначасова і бунт, і прарыў, і поўнае замацаванне Рэнесансу на Беларусі. Беларусы аднымі з першых у свеце маюць пераклад галоўнай еўрапейскай кнігі — Бібліі. У гэты ж час у Еўропе пачынаецца Рэфармацыя, канкістадоры высаджваюцца ў Мексіцы, маскоўскія войскі бяруць у аблогу Полацк, а Фернан Магелан распачынае кругасветнае падарожжа. У нашым новым матэрыяле — таймлайн жыцця Францыска Скарыны і найважнейшыя падзеі, якія адбываюцца ў сусветнай гісторыі ў той жа час.
Чытаць артыкул
Быць шафёрам любата, яшчэ лепш – пілотам. А літаратарам?
Быць шафёрам любата, яшчэ лепш – пілотам. А літаратарам?
Як стаць пісьменніцай ці пісьменнікам? Нават калі атрымаецца адвучыцца ў літаратурным інстытуце або скончыць курс па creative writing, куды пасля  дасылаць сваё рэзюмэ? Дзе літаратарам узяць добры, стабільны прыбытак, соцпакет і пуцёўку ў санаторый? Розныя гістарычныя ўмовы давалі розныя адказы на гэтае пытанне, і літаратурнае рамяство то падпарадкоўвалася законам рынку, то цалкам трапляла пад кантроль дзяржавы, а то і спрабавала ўседзець на абодвух крэслах, ці, хутчэй, недзе ў загадкавай прасторы паміж імі. Класічныя «нармальныя» заняткі для пісьменніка, якія і ў працоўную кніжку запісаць не сорамна, – рэдактарская праца, пераклады, настаўніцтва. Але нярэдка здаралася (і ўсё яшчэ здараецца) так, што жыццё робіць нечаканы паварот і апроч пяра або клавіятуры пісьменніцкім рукам даводзіцца брацца за іншыя прылады працы. Мы сабралі для вас некалькі літаратурных біяграфій, якія паказваюць, што ў рэшце рэшт магчыма ўсё.
Лізавета Вундэрвальд
Чытаць артыкул
Максім Гарэцкі: як пісаць з эпіцэнтру шалёных падзей
Максім Гарэцкі: як пісаць з эпіцэнтру шалёных падзей
Максім Гарэцкі першым сваім зборнікам распачынае беларускую інтэлектуальную прозу, і робіць гэта адразу добра. Міжвольны салдат Першай сусветнай вайны, ён першы ў свеце, хто наўпрост з акопаў напіша пра яе брыдкасць і бессэнсоўнасць: Рэмарк, Барбюс і Хэмінгуэй зробяць гэта крыху пазней. Таксама менавіта Гарэцкі стагоддзе таму заўважыў і сказаў, што ў беларусаў дзве душы і што падваенне асобы зрывае нам дах, і задаў анталагічнае пытанне «адкуль усё і што яно». У гэтым падкасце выкладчыца Марына Казлоўская і паэтка Дар'я Бялькевіч размаўляюць пра творы Макісма Гарэцкага, рацыянальнае і іррацыянальнае, дысацыятыўны разлад асобы, паганства, кіно і вялікі выбух. У падкасце гучыць песня беларускага гурта Серебряная свадьба «Пищевая цепочка».
Дар'я БялькевічМарына Казлоўская
Слухаць падкаст