Уладзімір Караткевіч
10 лютага1982Уладзімір Караткевічзанатаваў у дзённіку:
Касцюшка пазбаўлены імя нацыянальнага героя Амерыкі. Мабыць, [Рэйган] веруючы чалавек (хаця, які ён веруючы? Веруючы я, мабыць, нават нехрысць), а паставіў сябе вышэй бога, які ніколі не помсціў дзецям, а ўжо і продкам і пагатоў. Гэтак мы павінны былі ў вайну спаліць кнігі Гётэ і Энгельса, а зараз, у сувязі з абвастрэннем адносін з Ізраілем, спаліць кнігі Шолама Алейхема і Маркса. І ўвогуле, адабраць дадзенае чалавеку, які жыццём рызыкаваў за твой народ?! Часам думаеш, ці не ідыёт ён. І вось міжволі думаеш, а ці не агент ён польскай разведкі[...]. Бо нельга было больш пашкодзіць Амерыцы ў вачах людзей свету, якія могуць і не лезці ў палітыку, але якім дадзена сумленне, дадзена служэнне любові, подзвігу, адкрыццю, пазнанню і праўдзе.Рацыя, што можна за дзвесце лет навучыцца рабіць адкрыцці і грошы, зрабіцца магутным, але культуры нават за дзвесце лет навучыцца нельга. І адвыкнуць быць хамам – хай ты сабе сын прафесара ці нават міністра культуры – таксама нельга.Цяжка, мабыць, дзяржаве адчуваць, што ёю кіруе чалавек без пробліскаў чалавечнасці, удзячнасці, совесці і здаровага сэнсу.Ён абразіў гэтым не толькі іх, ён мяне абразіў, Беларусь, якая дала свету гэтага паляка.[...]А ці не пазбавіць і мне Касцюшку звання ўраджэнца Беларусі толькі таму, што мне не падабаецца тое-сёе з таго, што рабілася за апошнія гады ў Польшчы? Ды заадно прарабіць тую самую аперацыю з улюбёнымі Міцкевічам, Сыракомлем, Манюшкам, Рушчыцам і г. д. (ледзь не сказаў Пілсудскім, але спахапіўся). А што? А што? Як пісьменнік я важу, ва ўсякім разе, больш чым ён [Рэйган], як акцёр. А як дзяржаўныя дзеячы мы з ім аднолькавыя нікчэмнасці, шэлега ламанага не вартыя. Праўда ў яго розныя нейтронныя бомбы, а ў мяне толькі маё сумленне, але, я думаю, вышэйпамянёным людзям ад гэтага майго ўчынку было б больш прыкра.Але ж і выхадка. Адным выбрыкам зрабіў болей, чым магло б пашкодзіць сваёй радзіме ўласнае міністэрства прапаганды за дзесяць год, каб спецыяльна задалося мэтай зрабіць як найгорш…Нічога, не прыўнывайма, не будзем гэтак рабіць.Цалкам
Гісторыя Францыска Скарыны
Гісторыя Францыска Скарыны
Уявіце: Мікола Гусоўскі скончвае штодзённую працу над «Песняй пра зубра» і ідзе зірнуць на галоўную навінку ў свеце мастацтва — «Сіксцінскую Мадонну» Рафаэля, а Францыск Скарына перакладае «Псалтыр» пад гук малатка Марціна Лютэра і адпраўляецца праводзіць караблі Фернана Магелана. У адным з сусветаў усё гэта магло адбыцца, бо ўсе гэтыя людзі жылі ў адзін час! 6 жніўня 1517 года Францыск Скарына друкуе кнігу «Псалтыр» ва ўласным перакладзе. Гэта адначасова і бунт, і прарыў, і поўнае замацаванне Рэнесансу на Беларусі. Беларусы аднымі з першых у свеце маюць пераклад галоўнай еўрапейскай кнігі — Бібліі. У гэты ж час у Еўропе пачынаецца Рэфармацыя, канкістадоры высаджваюцца ў Мексіцы, маскоўскія войскі бяруць у аблогу Полацк, а Фернан Магелан распачынае кругасветнае падарожжа. У нашым новым матэрыяле — таймлайн жыцця Францыска Скарыны і найважнейшыя падзеі, якія адбываюцца ў сусветнай гісторыі ў той жа час.
Чытаць артыкул
Максім Гарэцкі: як пісаць з эпіцэнтру шалёных падзей
Максім Гарэцкі: як пісаць з эпіцэнтру шалёных падзей
Максім Гарэцкі першым сваім зборнікам распачынае беларускую інтэлектуальную прозу, і робіць гэта адразу добра. Міжвольны салдат Першай сусветнай вайны, ён першы ў свеце, хто наўпрост з акопаў напіша пра яе брыдкасць і бессэнсоўнасць: Рэмарк, Барбюс і Хэмінгуэй зробяць гэта крыху пазней. Таксама менавіта Гарэцкі стагоддзе таму заўважыў і сказаў, што ў беларусаў дзве душы і што падваенне асобы зрывае нам дах, і задаў анталагічнае пытанне «адкуль усё і што яно». У гэтым падкасце выкладчыца Марына Казлоўская і паэтка Дар'я Бялькевіч размаўляюць пра творы Макісма Гарэцкага, рацыянальнае і іррацыянальнае, дысацыятыўны разлад асобы, паганства, кіно і вялікі выбух. У падкасце гучыць песня беларускага гурта Серебряная свадьба «Пищевая цепочка».
Дар'я БялькевічМарына Казлоўская
Слухаць падкаст
Асноўныя тэмы: Гісторыя